To był historyczny dzień. O godzinie 11 w dniu otwarcia tunelu Sandoyartunnilin ok. 2000 osób w zorganizowanym biegu przebiegło, przeszło lub przejechało rowerami przez najnowszy tunel. A od godziny 15 już można było pojechać odwiedzić “sąsiadów” autem. 

Sandoyartunnilin – podmorski tunel na Wyspach Owczych łączy główną wyspę Streymoy z wyspą Sandoy na południu archipelagu. Długość tunelu wynosi 10,8 km. Najniższy punkt znajduje się 155 metrów pod dnem morskim i, podobnie jak w przypadku Eysturoyartunlinin, maksymalne nachylenie to 5 procent, dzięki czemu jazda jest bezpieczna i komfortowa. Tunel został otwarty dla ruchu 21 grudnia 2023, a prace rozpoczęto w 2018 roku.

Projekt jest powiązany formalnie i finansowo z przeprawą podmorską Eysturoyartunnilin, łączącą wyspy Streymoy i Eysturoy, którą otwarto dla ruchu 19 grudnia 2020 roku. Eysturoyartunnilin, obsługuje ponad 10 razy większe natężenie ruchu niż przewidywane dla Sandoyartunnilin (szacuje się, że tunelem na Sandoy przejedzie 300–400 pojazdów dziennie), i ma za zadanie częściowo sfinansować nową trasę po zwróceniu się własnej inwestycji. Wysokość opłat za przejazd Sandoyartunnilin jest powiązana z tymi za przejazd Eysturoyartunnilin.

Co ciekawe z gruzu z tunelu w Velbastaður budowana jest nowa dzielnica mieszkaniowo-przemysłowa, wykorzystano go także w Runavíku i Strendur do budowy nowej nadmorskiej drogi.

fot: Olavur Fredriksen

Artykuł Na Wyspach Owczych otwarto nowy podmorski tunel Sandoyartunnilin pochodzi z serwisu Owcze.com.

Zastanawialiście się kiedyś dlaczego na Wyspy Owcze nie latają wszystkie linie lotnicze? Jeśli tu byliście, to zapewne przylecieliście liniami Atlantic Airways. Tak to nasz narodowy przewoźnik.

Farerscy piloci są moim zdaniem najlepsi na świecie. Muszą być, bo lądowanie na naszym jedynym lotnisku to ogromne przeżycie dla pasażerów, a dla siedzącego za sterami kapitana, egzamin, na którym można dostać tylko najwyższą notę lub zginąć. Dlatego, bo lądowanie na Vagar to wyzwanie. Często wieją tu silne wiatry, a wokół są wysokie, skaliste góry. Lotnisko ma krótki pas startowy, który z jednej strony kończy się jeziorem. Żeby tu w ogóle wylądować, trzeba mieć specjalne uprawnienia – właśnie na to jedno lotnisko.

A przecież Farerzy latają nie tylko samolotami. Transport na odległe wyspy naszego archipelagu, wymaga lotów helikopterami. Znów – pamiętajmy o tutejszej zmiennej pogodzie. Nie ma mocnych – piloci muszą być ekstraklasą w swoim fachu.

– Piloci śmigłowców muszą przechodzić szkolenie na symulatorze dwa razy w roku. Na świecie jest tylko 12 tego typu symulatorów helikopterów, a teraz na Wyspach Owczych zbudujemy trzynasty” – powiedział Niels Mortnesen, przewodniczący komisji naszych farerskich linii lotniczych.

Całkowity koszt projektu szacuje się na 100 milionów duńskich koron, czyli ok. 61,5 mln złotych, ale Mortensen uważa, że ​​inwestycja ta zwróci się w ciągu kilku lat, a pandemia obeszła się z Wyspami Owczymi łaskawie, więc nie ma strachu przed recesją.

Akademia Lotnicza będzie też dobrą inwestycją, która pozwoli zdywersyfikować zyski Atlantic Airways. No i farerscy piloci nie będą musieli szkolić się za granicą, a legenda wymagających tras lotniczych, przyciągnie adeptów z całego świata.

Zresztą zanim zdecydowano się wydać pieniądze, dobrze wszystko policzono. W końcu symulacje mają być nową specjalnością farerskich linii lotniczych. Na pewno się opłaci.

Artykuł Za dwa lata powstanie Akademia Lotnicza Atlantic Airways pochodzi z serwisu Owcze.com.

Eysturoyartunnilin już za dwa tygodnie połączy wyspę Streymoy z wyspą Eysturoy przez podmorski tunel pod cieśniną Tangafjørður na Wyspach Owczych. Rozgałęziona pod wodą na trzy drogi konstrukcja ma długość 11,24 km i jedyne pod Atlantykiem podmorskie rondo. Tunel skróci drogę z Tórshavn do Runavík/Strendur z 55 do 17 kilometrów. Zamiast 64 minut, przejechanie tej trasy zajmie 16 minut. Z kolei jazda z Tórshavn do Klaksvík zostanie skrócona z 68 minut do 36 minut.

W tunelu zmienia się światło, co robi ogromne wrażenie. Wjazd na unikalne w skali światowej podwodne rondo to spektakularne przeżycie. Każdy będzie mógł się nim cieszyć, bo przez pierwsze dni przejazd tunelem będzie za darmo – mówi Sabina Poulsen, reporterka Owcze.com i Wyspy Owcze FO która jako pierwsza odwiedziła Eysturoyartunnilin jeszcze przed otwarciem.

Najdłuższy i ultra bezpieczny
Podwodny tunel składa się z trzech dróg, które spotykają się na rondzie, wybudowanym 72,6 metrów pod powierzchnią fiordu Skálafjørður. Odległości do ronda wynoszą: 2153 metrów od wjazdu w Rókini w Saltnes, 1625 metrów od Sjógv przy Strendur. Główna odnoga z Tórshavn do ronda ma aż 7460 metrów. Daje to całkowitą długość dróg wynoszącą 11 238 metrów. Dzięki temu Eysturoyartunnilin to obecnie najdłuższy na Wyspach Owczych i drugi co do długości podmorski tunel drogowy na świecie (po Ryfast w Norwegii). Najniższy punkt znajduje się 189 metrów pod powierzchnią wody. Przeprawa jest bardzo bezpiecznie wyprofilowana, a nachylenie w tunelu nie przekracza 5 procent.

– Kiedy wjechaliśmy na rondo, spotkaliśmy Tróndura Paturssona, chyba najbardziej znanego żyjącego artystę z Wysp Owczych. To on zaprojektował instalację świetlną tunelu. Do ostatniej chwili osobiście dogląda i montuje elementy konstrukcyjne. Ma nawet śpiwór w busie, jak mi dziś powiedział, nie ma czasu wracać na noc do stolicy – zdradza Sabina Poulsen.

Etapy prac
Wiercenie tunelu Eysturoyartunnilin rozpoczęto 21 lutego 2017 roku od strony Strendur i 27 kwietnia 2017 od strony Hvítanes. Zespół ze Strendur dotarł do podwodnego ronda 4 grudnia 2017, łącznie wykopano 3059 metrów przeprawy z obu stron. Po ukończeniu pierwszego etapu i ronda wystartował trzeci zespół wiertniczy. Zespoły spotkały się pod wodą 7 czerwca 2019 roku. Następnie przez kilka miesięcy zajmowano się asfaltowaniem, okablowaniem, instalacją urządzeń awaryjnych i znakowaniem. Ostatnie prace objęły dekoracje i instalacje świetlne przygotowane przez wybitnego farerskiego artystę Tróndura Paturssona. W międzyczasie wykonawca, firma NCC przeniosła zestawy wiertnicze do Sandoyartunnilin, którego budowa wystartowała 27 czerwca 2019 roku.

fot: FaroePhoto.com

Więcej w naszym przewodniku „Wyspy Owcze z pierwszej ręki”:

Artykuł Jako pierwsi odwiedziliśmy Eysturoyartunnilin! pochodzi z serwisu Owcze.com.

We wtorek 10 listopada 2020 roku na Wyspach Owczych odbędą się wybory samorządowe. Władze zachęcają, by brać w nich udział, zwłaszcza że przy tak małej populacji i liczbie uprawnionych do głosowania, o wygranej decydowało czasem mniej niż 10 głosów.

Wybory samorządowe (kommunuval) odbywają się na Wyspach Owczych co 4 lata. Frekwencja wyborcza w ostatnim tego rodzaju głosowaniu wyniosła ponad 80%. We wtorkowych wyborach o mandaty do władz lokalnych ubiegają się przedstawiciele siedmiu partii oraz kilku kandydatów bezpartyjnych.

Obietnice wyborcze? Jak zawsze te same: polityka socjalna, mieszkaniowa i rodzinna. Jest jednak coś, co różni nasz archipelag od innych krajów. Na Wyspach Owczych dojazd, zwłaszcza do odizolowanych miejscowości i odległych wysp, jest bardzo utrudniony i zależny od kapryśnej pogody. Dlatego stałym elementem walki politycznej są obietnice nowych przepraw i tuneli, które są kosztowną a zatem atrakcyjną zapowiedzią szczególnie dla mieszkańców odciętych od świata zakątków.

Ciekawy jest też sposób prowadzenia kampanii. Kandydaci są bardzo blisko ludzi. Nasz burmistrz organizował koncerty muzyczne i wieczorki przy kawie i gorących waflach. Politycy odwiedzają mieszkańców i placówki publiczne, rozmawiają i przynoszą niespodzianki – na przykład domowe ciasta. Kampania to także najlepszy czas, jeśli potrzebujesz coś załatwić w urzędzie. Moje znajome zawsze wybierają się do urzędu w różnych trudnych sprawach właśnie wtedy i co najlepsze to skutkuje! Np. w Klaksvík udało się ostatnio szybciutko załatwić problem studzienek, a w Runavík znalazły się nagle miejsca na postawienie ławek, na które czekaliśmy.

W naszej w gminie tuż przed wyborami władze obniżyły podatek lokalny. Każde dziecko od 6 do 18 lat dostaje rocznie 2000 koron na zajęcia pozalekcyjne. To benefit w formie karty, którą można płacić np. za pływanie, gimnastykę, piłkę nożną itp. na terenie gminy. W przedwyborczym tygodniu podniesiono tę kwotę do 2500 koron (ok. 1500 zł). Z kolei w ostatni przedwyborczy weekend jedna z partii podczas rozgrywek w piłce nożnej częstowała mieszkańców kawą, herbatą i jabłkami.

Osoby uprawnione do głosowania (Farerzy oraz cudzoziemcy mieszkający na archipelagu od co najmniej 3 lat) otrzymują na adres zameldowania karty wyborcze, z którymi następnie muszą udać się do wyznaczonej placówki wyborczej. W uzasadnionych przypadkach można oddać głos z wyprzedzeniem w urzędzie gminy.

Jeśli chodzi o tegoroczne wybory będą one inne niż zwykle. Już na kartach wyborczych jest prośba o zachowanie odstępu podczas oddawania głosu.

Więcej o Wyspach Owczych przeczytasz w naszym przewodniku „Wyspy Owcze z pierwszej ręki”:

Artykuł Jak wyglądają wybory na Wyspach Owczych? pochodzi z serwisu Owcze.com.

Við Áir znajduje się około 30 km od stolicy. Nieczynna stacja wielorybnicza w wiosce to pamiątka po czasach, w których bez litości polowano na morskie ssaki, ale też świadectwo industrializacji i modernizacji Wysp Owczych. Zbudowana została w 1905 roku przez spółkę należącą do szkockiego biznesmena o norweskich korzeniach – Christiana Salvesena.

W czasie największego rozkwitu połowów na wieloryby, przed II Wojną Światową, w Við Áir rocznie oprawiano i przetwarzano ich ponad trzysta sztuk. W sumie kutry należące do tej stacji wielorybniczej upolowały 4454 wieloryby. Najwięcej płetwali zwyczajnych, dorastających do 27 metrów długości (drugie największe zwierzę na Ziemi po płetwalu błękitnym). Mięso było przetwarzane a z tłuszczu wytapiano wielorybi olej. Był on używany w biednych rodzinach. Zapach miał okropny, natomiast bardzo niska cena rekompensowała niedogodności. Olej służył do produkcji kremów, maści, leków a także kredek.

Więcej informacji znajdziesz w najnowszym, bogato ilustrowanym przewodniku po Wyspach Owczych.

Stacja wielorybnicza w Við Áir została zamknięta w 1986 roku. Od 1989 roku trwają prace, by stała się muzeum morskim. Zabudowania objęto nadzorem konserwatora zabytków. W jednym z budynków obecnie znajduje się szkoła.

W 2013 roku do stacji trafił ostatni wieloryb. Martwy kaszalot leżał na plaży przez dwa dni, po tym, jak utknął w wodach między dwiema wyspami. Na miejsce wysłano biologa morskiego Bjarniego Mikkelsena, aby rozciął ssaka. Wtedy stało się coś, dzięki czemu Wyspy Owcze znów znalazły się w centrum zainteresowania. Dlaczego? Jeśli się odważycie – sami zobaczcie…

Artykuł Stacja wielorybnicza w Við Áir pochodzi z serwisu Owcze.com.

Od wieków głównym źródłem mięsa na Wyspach Owczych są oczywiście owce. Najpopularniejszym daniem kuchni farerskiej jest skerpikjøt, czyli suszona na wietrze baranina. Przysmakiem jest także ræst kjøt – baranina częściowo suszona, a częściowo sfermentowana. Starodawna technika konserwowania żywności ræst jest unikalna dla Wysp Owczych i oznacza suszenie i jednoczesne fermentowanie mięsa, które charakteryzuje się w efekcie silnym smakiem umami. Jest także garnatálg (tłuszcz owczy ubijany w owczych jelitach i suszony w tradycyjnych drewnianych suszarniach hjallur). Ale na szczęście na Wyspach Owczych są też dania bardziej cywilizowane dla „normalnych” Europejczyków Jak zapiekanka mięsna Malið kjøt við eplamorli. Warzywa nie są na Wyspach bardzo łatwo dostępne (głównie importujemy je z Danii), a zatem niezbyt popularne w kuchni farerskiej. Najbardziej rozpowszechnione są ziemniaki. Poznajcie przepis prosto z kuchni mojego FjordCottage.

Składniki:
Mięso:
1 kg mięsa mielonego 
25 g masła 
2 cebule 
1/2 łyżeczki pieprzu 
1 łyżeczka gruboziarnistej soli 
2 łyżki ketchupu lub koncentratu pomidorowego 

Purée ziemniaczane: 
6 średnich ziemniaków
2 łyżki masła
1/4 szklanki mleka

Przygotowanie:
Masło rozpuść w dużym garnku. Dodaj posiekaną drobno cebulę i wszystkie przyprawy, Na koniec mięso. Wymieszaj i podgotuj przez około 10 minut. W tym czasie ugotuj ziemniaki, rozgniataj tłuczkiem lub widelcem tak, by nie było grudek. Wymieszaj z masłem i mlekiem na purée. Przełóż mięso do naczynia żaroodpornego. Na wierzchu rozsmaruj purée ziemniaczane. Włóż do piekarnika rozgrzanego do 180°C na 30 minut. 

Więcej przepisów w naszym przewodniku!

Artykuł Zapiekanka mięsna – Malið kjøt við eplamorli pochodzi z serwisu Owcze.com.

Ostatki – dni poprzedzające Środę Popielcową, to zwariowany czas, gdy na krótko przestają obowiązywać surowe reguły, którymi na co dzień kierują się Farerzy i pozwalamy sobie na odrobinę szaleństwa i luzu. Na szczęście do historii przeszły już okrutne zabawy, na które pozwalano sobie do XIX wieku, gdy podczas suto zakrapianych imprez wrzucano do pustej beczki żywego czarnego kota i tłuczono w deszczułki pałkami. Służyć to miało wypędzeniu zła, które kojarzono z „diabelskim” zwierzęciem. Mężczyźni przebierali się za diabły i niedźwiedzie, a dzieci chodziły po domach z grzechotkami i niczym w Halloween, zbierały drobne pieniądze i słodycze. A jeśli ktoś poskąpił im grosza, dzieciaki robiły złośliwe psikusy.

Z czasem tradycyjne karnawałowe zabawy zaczęły się cywilizować. W XIX wieku zamiast żywego kota, w beczce zamykano martwe zwierzę. A potem w ogóle zrezygnowano z maltretowania żywego stworzenia, beczkę wypełniając słodyczami i wkładając do środka kota zrobionego z materiału (jak nasza Marzanna) lub wyciętego z kartonu. Stało się to stałym elementem ostatkowej zabawy dla dzieci. To właśnie dla najmłodszych organizuje się teraz imprezy kostiumowe. Zamiast diabłów są indiańskie księżniczki i superbohaterowie, no i oczywiście koty i kocice! A alkohol zastąpiono gorącym kakao. Føstulávintmánadagur nie można sobie wyobrazić bez ptysiów – słodkich bułeczek z kremem, które są w te dni tak samo popularne, jak w Polsce pączki w Tłusty Czwartek.

Warto dodać, że te wszystkie zwyczaje wywodzą się jeszcze z czasów przed Reformacją. Większość Farerów to Protestanci i Wielki Post jest dla nich sprawą indywidualną, nie regulowaną przykazaniami kościelnymi.

Jak wyglądają inne farerskie zwyczaje? Sprawdź jak na Wyspach Owczych obchodzimy Święta i sylwestra.

Artykuł Føstulávintmánadagur czyli ostatki na Wyspach Owczych pochodzi z serwisu Owcze.com.

Noworoczna zabawa to jedna z największych imprez w roku, długo wyczekiwana i starannie przygotowywana. Jak to na naszych wyspach – w dużych miastach w organizację imprezy włączają się władze samorządowe, a w małych osadach – takich jak ta, w której mieszkam – sprawy biorą w swoje ręce sami mieszkańcy.

Spotykamy się już na początku grudnia na dużym zebraniu i w grubym zeszycie zapisujemy kto i co przygotuje na składkową imprezę. Ustalamy też u kogo w domu odbędzie się zabawa w noc sylwestrową. Nie ma tradycji zabaw na placach, czy w ogóle na wolnym powietrzu, zapewne z powodu pogody, która na przełomie grudnia i stycznia prawie zawsze jest zła.

Sylwester na Wyspach Owczych to także ogień. Nic nie może powstrzymać Farerów przed odpalaniem fajerwerków. Ogień, to ich ogromna namiętność. Sztuczne ognie kupujemy w klubach sportowych. To doskonały sposób na wsparcie swojej drużyny. Fani korzystają z okazji, by zasilić konto ulubionego klubu.

Zbieramy też drewno na wielkie ognisko, które zapalimy w nocy 31 grudnia. Kiedyś to był sposób na pozbycie się starych gratów, by wejść w nowy rok bez zepsutych rzeczy, które zabierają miejsce i zaśmiecają nam podwórka. Teraz – z oczywistych względów – śmieci nie palimy. Ale tradycja ognisk jest podtrzymywana.

Tak samo jak marszów z ogniem. Mężczyźni w sylwestrowy poranek spotykają się w jednym z garaży i przygotowują pochodnie. W nocy, z tymi pochodniami ruszą przez miasta skauci – czyli nasi harcerze. A w małych osadach, gdzie nie ma drużyny skautów, pójdą z ogniem chłopcy i mężczyźni.

Tak jak Polacy nie wyobrażają sobie świąt bez „Kevina samego w domu” w telewizji, tak na Wyspach Owczych co roku w sylwestra oglądamy komedię „Dinner for one”, czarno-biały film z 1963 roku.

Gdy się zmierzcha, rodzice dają swoim dzieciom… papierosy. Gdy to pierwszy raz zobaczyłam, nie kryłam oburzenia. Jak to!? Co to znaczy!?

Okazuje się, że ma to sens. Żarem z papierosów dzieciaki odpalają petardy i ognie sztuczne. To z pewnością bezpieczniejsze, niż używanie zapałek, czy zapalniczek.

Na zabawę spotykamy się w domach, a gdy wszyscy zgłodnieją, podawana jest pożywna zupa rybna, która w tę zimową, wyjątkową noc, pełni tę samą funkcję co nasz bigos.

A gdy wybije północ, składamy sobie życzenia. Życzymy sobie „Gott nytt ar”, czyli w języku farerskim dobrego nowego roku. Ale, jak to u oszczędnych w okazywaniu uczuć Farerów, obcy ludzie nie padają sobie w objęcia i nie całują. Wystarczy uśmiech i uścisk dłoni.

Więcej ciekawostek w naszym przewodniku „Wyspy Owcze z pierwszej ręki”.

Artykuł Ogień i lód, czyli sylwester na Wyspach Owczych pochodzi z serwisu Owcze.com.

Święta na Wyspach Owczych zaczynają się już pierwszego grudnia. W każdym mieście, miasteczku czy osadzie, uroczyście są zapalane lampki na choinkach ustawionych w reprezentacyjnych miejscach. To doskonała okazja do świętowania. Grają lokalne orkiestry dęte, parafialne chóry śpiewają kolędy. Włodarze wygłaszają okolicznościowe przemówienia i finansują paczki ze słodyczami, które święty Mikołaj rozdaje dzieciom. To też okazja do otwarcia świątecznych jarmarków. W małych, drewnianych budkach, można kupić świąteczne ozdoby i pieczone ciasteczka. Niestety, nie ma tradycji kupowania grzanego wina. Zamiast tego, w dużych garnkach gotuje się słodkie kakao, a nad jarmarkiem unosi się zapach karmelizowanych naleśników i wafli. Zgodnie z chrześcijańską tradycją Boże Narodzenie poprzedzają cztery tygodnie Adwentu. W każdą niedzielę tego okresu jest zapalana w domach jedna świeca. Dzieci nie wyobrażają sobie przygotowań do świąt bez codziennej czekoladki z kalendarzy adwentowych.

Grudzień to czas firmowych imprez świątecznych. Pracownicy, zazwyczaj dostają od pracodawcy dużą paczkę, w której znajdą puszkę słodyczy, dwie kaczki, udziec barani, szynkę wieprzową i ćwierć owcy. Podczas firmowej „wigilii”, która odbywa się w wynajętej sali w hotelu, nie może zabraknąć muzyki i tańców, a także ulubionej świątecznej zabawy Farerów: zebranym podaje się w misce ryż na mleku z sosem wiśniowym. W jednej porcji jest ukryty migdał. Cała zabawa polega na tym, by nie dać po sobie poznać, że odnalazło się migdał. Oczywiście nie można go schrupać, czy połknąć. Szczęśliwiec powinien go trzymać pod językiem, dopóki wszyscy nie skończą jeść. Dopiero wtedy można się ujawnić i zdobyć nagrodę.

Rodzinna kolacja wigilijna jest dużo skromniejsza niż w Polsce. Za to nie może się obyć bez kaczki w pomarańczach, pieczonej w piekarniku i przyprawionej jedynie solą i pieprzem. Do tego czerwona kapusta i smażone ziemniaki. Jako przekąska – koniecznie powinny być podane na stole wigilijnym ziemniaczane chipsy.

W pierwszy dzień świąt, Farerzy spotykają się przy choince w domach, lub przykościelnych salkach i kaplicach, by wspólnie śpiewać kolędy i tańczyć wokół choinki. To też kolejna okazja, by obdarować dzieci słodkimi prezentami. W paczuszkach (często fundowanych przez lokalne władze) znajdują się soczki, batony, lizaki i mandarynki.

Najprzyjemniejszym elementem świątecznej tradycji są tradycyjne, weekendowe wyjazdy do Szkocji. Na początku grudnia, w piątkowe popołudnie na lotnisku na wyspie Vagar spotykają się farerskie kobiety. Mężczyzn, zazwyczaj nie ma na takich zakupowych wypadach niemal wcale. Lecimy do Aberdeen lub Edynburga. To w zasadzie konieczność, bo przez cały grudzień obdarowujemy się prezentami zarówno w domu, jak i w pracy. Jedna z moich koleżanek wyliczyła, że co roku musi na Święta Bożego Narodzenia kupić sześćdziesiąt osiem prezentów! Na Wyspach Owczych mamy tylko jedno centrum handlowe – w Tórshavn. Siłą rzeczy asortyment w sklepach jest ograniczony i jeśli chcemy kupić coś niesztampowego, musimy lecieć za granicę. A najbliżej mamy do Szkocji. Na zakupy świąteczne przeznaczamy sporo: nie mniej niż pięć-sześć tysięcy koron.

Atmosfera na pokładzie samolotu jest fantastyczna. Piloci farerskich linii Atlantic Airways to nie tylko doskonali fachowcy, ale i ludzie o niepospolitym poczuciu humoru. Zazwyczaj wykorzystują okazję, by sobie w takim czasie pożartować – mają przecież na pokładzie same kobiety podekscytowane faktem, że wyrwały się na zakupy. Przypominają nam, że ładowność samolotu, to jedynie cztery tony. Ostrzegają, że jeśli za bardzo zaszalejemy z zakupami, to samolot w powrotną stronę nie oderwie się od ziemi.

Gdy po dwóch dniach zakupowej gorączki wracamy do domu, znów wita nas kapitan. Chwali, że utrzymaliśmy się w limicie czterech ton, ale zazwyczaj rzuca jakiś żart. Na przykład, że trochę przesadziłyśmy z gabarytami naszych zakupów i przez to połowę towarów musiał zostawić na pasie startowym, bo nie zmieściły się w luku samolotu. To oczywiście nieprawda i wszystko jest w porządku. Ale farerscy piloci lubią nas postraszyć.

Więcej o Wyspach Owczych przeczytasz w naszym przewodniku:

Artykuł Święta na Wyspach Owczych pochodzi z serwisu Owcze.com.

Valdorfsalat, czyli sałatka orzechowa, jest aromatyczna i przywodzi na myśl świąteczne, zimowe wieczory przed kominkiem. A te na Wyspach Owczych są naprawdę długie… Ale w sałatce są też owoce, zatem nie brakuje nutki lata. Właśnie za to ją lubię – za zaskakujące połączenia i coraz to nowe nuty smaku, gdy rozpływa się w ustach.

Będą ci potrzebne:
Duży pojemnik (350 ml) śmietany typu crème fraîche – francuskiej, lekko ukwaszonej, ok. 35% tłuszczu 
1 łyżeczka cukru
szczypta soli 
2 zielone, twarde i kwaśne jabłka 
4 liście selera
300 g. winogron – zielonych i czerwonych
50 g. posiekanych orzechów włoskich 
Orzechy, liść selera i owoce do dekoracji

Przygotowanie:
Sól i cukier mieszam ze śmietaną. Dodaję pokrojone na pół winogrona. 
Liście selera siekam w drobne kawałeczki. Kroję w kostkę zielone jabłka, a orzechy łuskam i siekam dużym nożem. Następnie dodaję do śmietany. Dekoruję orzechami, liściem selera i winogronami. Wstawiam do lodówki na 20 minut, by składniki się przegryzły. Sałatka jest doskonałą przystawką, bo zaostrza apetyt, lub lekką przekąską do białego wina.

Więcej farerskich przepisów znajdziesz w mojej książce „Wyspy Owcze z pierwszej ręki”:

Zobacz także mój przepis na Zupę curry z brzoskwiniami i rybą – Farerską Karrysuppa.

Artykuł Valdorfsalat – świąteczna sałatka orzechowa pochodzi z serwisu Owcze.com.